Artur Wąsowski

ARTYSTA, PROJEKTANT

W drodze

 

Dyplom ‘94 na Wydziale Grafiki ASP w Warszawie. (malarstwo-pracownia Teresy Pągowskiej i grafika artystyczna-pracownia Rafała Strenta).

Od 1992 zajmuje się grafiką wydawniczą, ilustracją prasową i infografiką. Jako  dyrektor artystyczny realizował projekty głównie dla wydawnictw prasowych (Życie warszawy, Ringier, Burda , HFP Fillipachi,  New Media Connncept). Autor wielu layout’ów prasowych, kolekcji książkowych i albumowych.

Założył studio graficze ARTWORD.

Równolegle uprawia malarstwo, rysunek, grafikę artystyczną i rzeźbę. Autor cykli „W drodze”, „Przejścia”, ”Rozterki”,„Na obraz i podobieństwo” „Cor/ patrzeć sercem”
Od 2010-2012 r. był prezesem Stowarzyszenia Twórców Sztuk Plastycznych ”Triada”.

Był inicjatorem „Konfrontacji” wystaw twórców z Konstancina Jeziornej i okolic.
Prowadził otwartą pracownię w ramach projektu „kuchnia sztuk” w Konstancińskim Domu Kultury. Od 2018 roku, jest członkiem Wspólnoty Twórców Chrześcijańskich Vera Icon

PORTFOLIO ARTYSTY

Art

Najnowszy projekt, jeden Wizerunek Chrystusa każdego dnia, jest wyrazem skłonności artysty do konceptualizacji własnych artystycznych działań ale też wyrazem potrzeby realizacji indywidualnej, wykraczającej poza standard praktyki, w której tworzenie staje się rodzajem modlitwy, medytacji lub ascetyczno-pokutnego rytuału. Postanowienie o namalowaniu codziennie przez 365 dni w roku jednego wizerunku Chrystusa zostało przerwane po 116 dniach i zapewne nie należy tego oceniać w kategoriach sukcesu-porażki. Wszakże wszelkie praktyki ascetyczne, także medytacja, wymagają niezwykłej koncentracji, pokory i wysiłku. Być może też, arbitralność projektu kłóci się zbyt mocno z temperamentem artysty. Nie wiemy tego. Mamy jednak szansę obejrzeć efekty na wystawie.


Autorka tekstu: Hanna Kaniasta

PRZEJŚCIA 15 IX – 03 XI 2013
PRZYSTANEK KULTURA,
PIASECZNO

Obrazy Artura Wąsowskiego poprzez swoją ekspresję, zróżnicowanie materii oraz odważną kolorystykę emanują swoistą energią, wprowadzając zarazem niepokój. Artysta swobodnie posługuje się zarówno szablonem , jak i tekstem, który oprócz ciekawych zestawień wizualnych, wprowadza do obrazu konkretną treść. Jego płótna są niesamowicie sugestywne, i poprzez swoją ekspresyjność bardzo ,,żywe’’. Twórczość Artura Wąsowskiego jest wynikiem jego egzystencjalnych rozterek, oraz duchowych i religijnych poszukiwań. Ten dualizm, podział na sacrum i profanum, materialność i duchowość , jest w niej bardzo odczuwalny. I właśnie tematyka obrazów Wąsowskiego w połączeniu z  ich ekspresyjną, swobodną i zróżnicowaną warstwą malarską stanowią o sile ich oddziaływania.

Autor tekstu: Ole Ryszka

W DRODZE  21 X 2012 – 18 XI 2012
PRZYSTANEK KULTURA,
PIASECZNO

Artur Wąsowski jest artystą, który od wielu lat, pozostając poza nurtem aktualnych tendencji w sztuce, świadomie poszukuje własnej drogi, traktując twórczość, jako rodzaj zapisu zmagań egzystencjalnych i rozterek duchowych człowieka osadzonego w kulturze chrześcijańskiej. Prace artysty nasączone są silnie pierwiastkiem metafizycznym. Cechuje je powaga w myśleniu o kondycji ludzkiej, w pytaniach o powód i cel istnienia, w przeświadczeniu, że wiara  jest fundamentem życia i pierwotną potrzebą człowieka. Dominującym motywem jest głęboko odczuwane poczucie dwoistości bytu i wynikające z tego napięcie między cielesnością i duchowością. Obraz kondycji ludzkiej, jako nieustannego zmagania się odkrywaniu PRAWDZIWEGO OBRAZU / VERA ICON (Rozterki, 2010).

W swoich pracach artysta odwołuje się do podstawowych tropów symboliki chrześcijańskiej. Jego obrazy, najczęściej ekspresyjnie i syntetycznie potraktowane pejzaże lub wnętrza, wypełnione są nagimi, niezindywidualizowanymi postaciami, których pozy – skulenie, przyklękanie lub stanie w pustej przestrzeni sugerują stan bezbronności i bezradności (Pokuta, łaska, miłosierdzie, 2011). Nagość jest tu symboliczna, niezmysłowa, ukazująca raczej byt ludzki niż konkretną postać, bardziej stan duchowy niż określone  działanie.

Elementem powtarzającym się, towarzyszącym tak ujętej sylwetce ludzkiej jest przedstawienie  drogi, traktowanej również metaforycznie, jako symbol ludzkiego życia, od narodzin do śmierci, a także jako symbol poszukiwania i osiągania celu. Choć cel wydaje się określony – jest nim Bóg (Życie moje, 2002; Droga, prawda, życie, 2006-2007) to osiągnięcie go nie jest łatwe, bo człowiek jest słaby i ulega zwątpieniu (Cynizm, 2009) – stąd częsty motyw skrzyżowania dróg – rozdroża, jako symbolu zagubienia i rozterki. Częsty motyw używany przez Artura to  także przepaść lub rzeka, pewna granica oddzielająca jedną przestrzeń od drugiej lub jeden stan istnienia od innego, (dla wzmocnienia tego wrażenia posługuje się dyptykiem, czasem złamanym) . Droga to symbol przejścia (Przejścia, olej, 2001-2012), przekroczenia lub przekraczania granic – ograniczeń stwarzanych przez świat zewnętrzny lub samoograniczeń jednostki wynikających z fragmentaryczności poznania (Gdy moje stare ja odeszło stałem się nowym człowiekiem, 2009).

W centrum uwagi Artura Wąsowskiego są relacje, wzajemne oddziaływania, nieuchwytne i nie wyjaśnione w materialistycznej koncepcji rzeczywistości. Pojawia się przy tej okazji problem wolności i predestynacji – na ile jesteśmy wolni a na ile zdeterminowani w swoich wyborach (Po drugiej stronie czyli wolność, 2001). Napięcie między ja i otaczającym światem oraz ja i innymi, określone jest prawami wzajemnego przyciągania i konfrontacji (Złudzenia, 2006-2009).
Rzeczywistością, jak u średniowiecznego teologa Mikołaja z Kuzy rządzi zasada coincidencia oppositorum – zbieżności przeciwieństw, lub, jak w starożytnej filozofii chińskiej, współistnienie przeciwstawnych pierwiastków, ying i yang
(Kamień 2, 2003).

Znamienna jest kolorystyka tych prac. Brązy i szarości, ziemie, czernie i ciemne czerwienie (Rozterki, 2010) a także biel, cytrynowa żółć  (Pokuta, łaska, miłosierdzie, akryl, 2011) i wreszcie błękit (Dlaczego, 2012), mają określone, zarówno w kulturze europejskiej, jak i symbolice chrześcijańskiej, powszechnie czytelne konotacje. Nie tylko więc doskonale oddają emocje artysty ale też silnie wpływają na odczucia widza. Technika prac, początkowo nieco skomplikowana wykorzystująca pozamalarskie środki – rekwizyty, nadpalone drewno, druty, kamienie, gałęzie, także tekst, pisany odręcznym lub drukowanym pismem, zmierza w najnowszych pracach w kierunku coraz bardziej czystego w sensie gatunkowym obrazu, którego dominantą staje się żywiołowy, pełen energii i ekspresji gest artysty (Niebo nad…, 2012).

Autorka tekstu: Hanna Kaniasta

INFORMACJE

WYBRANE WYSTAWY

/ 1984-88 – wystawy poplenerowe w Siedlcach.

/ 1988 – AUTOPORTRET- I nagroda ASP Warszawa

/ 1992 – PROCESJE- malarstwo ASP w Warszawie-aneks z malarstawa

/ 1993 – Rysunek- Pałacyk Kulisiewicza

/ 1998 – piąty ogólnopolski plener malarski Sztum-Barlewice

/ 2000 IV-V – Muzeum Regionalne w Siedlcach’ „W drodze”, wystawa indywidualna

/ 2001 – Malarstwo, Dom Kultury w Srokowie

/ 2001 – Hotel Victoria, w Warszawie -indywiduallna

/ 2003 – X plener malarski Barlewice Sztum

/ 2004 – WSPOMNIENIE LATA, Pałacyk Fangora w Ogrodzie Botanicznym, Warszawa-Powsin, grupowa

/ 2004 – zbiorowa ARTYŚCI KONSTANCINA w SaintGermain (Francja)

/ 2006 – ODBICIA PRZYJAŹNI BEZ GRANIC, międzynarodowa wystawa w Leidschendam-Voorburg, Temecula, Hranice, Konstancin-Jeziorna

/ 2009 – Muzeum w Biskupinie, poplenerowa

/ 2010 III-IV – AVE galeria,  wspólna wystawa z Marleną „Strefa ciszy” i moja „Rozdroża”.

/ 2011 – Rozterki- indywidualna wystawa w „przestrzeni sztuk”, Biblioteki Głównej Uniwersytetu Przyrodniczo-humanistycznego w Siedlcach.

/ 2011 20 III- 20 IV „Ku Świętości” Dobre miejsce, galeria Krużganek- wspólna z Marleną

/ 2012- „ W drodze” retrospekta idualna wystawa w D.K. Konstancin-Jeziorna

/ 2013 15,09-03,10- „Przejścia” , Przystanek kultura-Piaseczno-malarstwo