[WŚiB#10] Święta Matylda

Matylda Westfalska, wł. Matylda von Ringelheim pochodziła z duńskiego rodu królewskiego. Żyła na przełomie IX i X wieku. Swoje młode lata spędziła w klasztorze benedyktynek pod opieką swojej babki, ksieni. W wieku 14 lat poślubiła Henryka Ptasznika, przyszłego króla Niemiec. Mieli pięcioro dzieci, a jej spokojne życie trwało 25 lat do śmierci męża. W tym czasie nie żałowała pieniędzy na cele dobroczynne.

Pomiędzy jej synami wybuchła wojna domowa o tron, która sprawiała jej wiele cierpień. Zwycięski Otton oskarżał matkę o zbytnią rozrzutność na cele religijne, choć sam prowadził wiele wojen, które pochłonęły dużą część majątku. Na krótki czas została także wygnana do klasztoru w Enger, po czym wróciła dzięki staraniom swojej synowej.

Matylda popierała założenie metropolii w Magdeburgu oraz wielu biskupstw: w Brandenburgu, w Hawelburgu i w Oldenburgu. Widziała w tym możliwość pozyskania rzeszy Słowian dla wiary. Była bardzo chwalona za swoją pobożność, oddawała się modlitwie i dobrym uczynkom. Dzięki niej powstało wiele instytucji religijnych, m.in.: opactwo w Kwedlinburgu oraz klasztory w Nordhausen, Grone, Pohlde i Dederstadt.

Ikonografia przedstawia Matyldę z kościołem i klasztorem w ręce, a pierwszy życiorys o świętej powstał zaraz po jej śmierci. Św. Matylda jest patronką fałszywie oskarżonych, wdów, dużych rodzin, rodziców, którym zmarły dzieci.