[WŚiB#11] Święty Mikołaj z Flüe, pustelnik

Mikołaj z Flüe to święty Kościoła Katolickiego uznawany za jednego z najwybitniejszych mistrzów medytacji i mistyków okresu średniowiecza. Urodził się w zamożnej rodzinie w Szwajcarii w XV w. i pomimo, iż nigdy nie chodził do szkoły, to ze względu na swoją mądrość i siłę charakteru piastował wiele ważnych stanowisk w radzie sejmiku i sądownictwie. W wieku 30 lat ożenił się i miał 10 dzieci. Brał udział w kilku wojnach pełniąc służbę w randze oficera, lecz w duszy zawsze czuł pragnienie życia w samotności i bliskości z Bogiem.

W wieku 50 lat, po zabezpieczeniu swojej rodziny i zgodzie małżonki wstąpił do klasztoru reformowanych benedyktynów. Bóg skierował go później w rodzinne strony, gdzie założył mały domek i kaplicę, w której modlił się i zachęcał do pobożnego i pokutnego życia. Coraz bardziej zyskiwał sławę, co ściągało do niego tłumy ludzi, od zwykłych gapiów, po chorych, uczonych i zarządców. Podczas tych wizyt wielu z nich w czasie wspólnej modlitwy odzyskiwało zdrowie lub otrzymywało rady na życie. 

Przez ponad 19 lat jedynym pożywieniem Mikołaja było Ciało Chrystusa, co zostało potwierdzone w procesie kanonicznym.

Modlitwa Świętego Mikołaja z Flüe

Mój Panie i Boże, zabierz mi wszystko, co oddala mnie od Ciebie.
Mój Panie i Boże, daj mi to wszystko, co prowadzi mnie do Ciebie.
Mój Panie i Boże, oderwij mnie ode mnie samego i oddaj mnie całkowicie Tobie.

Gdy w 1481 r. doszło do wojny między kantonami Szwajcarii, Mikołaj polecił, by każde miasto zrzekło się swoich praw, co doprowadziło do podpisania umowy tworzącej Związek Szwajcarski. Dzięki temu uzyskał tytuł „Ojca Ojczyzny”.

Święty Mikołaj z Flüe jest patronem papieskiej Gwardii Szwajcarskiej, radnych, sędziów i rodzin wielodzietnych, a także uznawany jest za twórcę podwalin neutralności szwajcarskiej.

Beatyfikowany przez papieża Klemensa IX 8 marca 1669 r. oraz kanonizowany przez papieża Piusa XII 15 maja 1947 r.