[WŚiB#13] Święty Franciszek z Paoli, pustelnik

Franciszek z Paoli to XV wieczny włoski zakonnik, który swoje imię zawdzięcza św. Franciszkowi z Asyżu, do którego jego rodzice kierowali modlitwy w intencji potomstwa. Podczas podróży po ówczesnych świętych miejscach wyrobił sobie negatywne zdanie nt. przepychu panującego wtedy w duchowieństwie. Po powrocie do domu założył pustelnię i oddał się w niej surowemu, pełnemu modlitwie życiu.

Samotnia Franciszka zaczęła przyciągać nowych uczniów i w ten sposób powstał zakon braci najmniejszych – minimitów (OM – Ordo Fratrum Minimorum). Do ślubów zakonnych dołączył także 4 regułę zachowania postu od nabiału i mięsa.

Franciszkowi przypisuje się dar czynienia cudów. Miał wskrzesić syna swojej siostry, przepłynąć na swoim płaszczu na Sycylię, a jego sława doprowadzała do licznych otwarć nowych klasztorów w całej Europie. Ludwik XI, król Francji w czasie choroby zaprosił Franciszka na swój dwór z nadzieją uzdrowienia. Niestety się to nie udało, lecz władca nawrócił się i umarł w jedności z Bogiem.

Św. Franciszek jest patronem wielu włoskich miast, marynarzy, grzeszników, skazanych na śmierć i umierających. Przypisuje mu się także umiejętność bycia niewidzialnym i bilokacji. W dniu jego wspomnienia we Włoszech urządzana jest nad morzem uroczysta procesja z Jego figurą.

Francesco Cappella, Cud św. Franciszka z Paoli,

Muzeum Diecezalne w Kortonie

B.E. Murillo, Wizja św. Franciszka z Paoli,

Muzeum J. Paula Getty’ego w Los Angeles

 

Beatyfikowany przez papieża Leona X 7 lipca 1513 r. oraz kanonizowany 1 maja 1519 r.

W ikonografii jest przedstawiany w mnisich szatach, a jego cuda stanowiły inspirację dla wielu malarzy, m.in.: P.P. Rubens, L. Giordano, G. Reni, B.E. Murillo, Francisco Goya, Giulio Romano, Diego Velazquez, Francesco Cappella.