[WŚiB#14] Święta Gemma Galgani, dziewica

Gemma urodziła się 1878 r. we Włoszech jako piąte z ośmiorga dzieci. Dzień po urodzeniu otrzymała chrzest, a w wieku ośmiu lat przyjęła Komunię Świętą oraz Bierzmowanie. W tym samym wieku straciła także matkę. Opiekowała się bratem Eugeniuszem, co doprowadziło ją do skrajnego wyczerpania, gdyż czuwała przy nim dzień i noc. Nigdy przez to nie odzyskała już zdrowia.

Najpierw pojawiła się u niej choroba nóg, następnie gruźlica kręgosłupa i zapalenie nerek. Bardzo długi okres czasu spędziła unieruchomiona w łóżku przez gipsowy gorset. Każda operacja, której się poddawała była dla niej bardzo bolesna, ale zawsze znosiła je w milczeniu ściskając w ręku krzyż lub wpatrując się w wizerunek Chrystusa.

W wieku 21 lat otrzymała dar stygmatów, które trwały regularnie od wieczora w czwartek do piątku do godz. 15. Przeżywała wtedy straszliwy ból, rany mocno krwawiły, po czym natychmiast się zasklepiały. Następnie doświadczyła także stygmatów korony cierniowej i śladów biczowania.

Po trzech latach Gemma mocno zachorowała, a jej stan stopniowo się pogarszał. Zmarła w wieku 25 lat. Wcześniej na ręce jednego z pasjonistów, który był jej kierownikiem duchowym złożyła cztery śluby zakonne.

Św. Gemma jest patronką studentów i aptekarzy, a jej atrybutem jest lilia. Uznanie jej świętą podyktowane było świadomym, milczącym przyjęciem przez nią cierpienia.

Modlitwa ułożona przez Świętą Gemmę

„Mój Boże, zamknij oczy na moje występki i otwórz je na Twoje nieskończone zasługi, a skoro chciałeś umrzeć za moje grzechy, przebacz mi je wszystkie, abym nigdy więcej nie czuła ich ciężaru, którego nie dam rady dźwigać. Pomóż mi, mój Jezu, bo pragnę za wszelką cenę stać się dobrą: zgładź, wyniszcz, zniwecz wszystko, co jest we mnie niezgodne z Twoją wolą. Proszę Cię, abyś mnie oświecił, bym mogła żyć w Twoim świętym świetle.”

Beatyfikowana przez papieża Piusa XI 14 maja 1933 r. oraz kanonizowana przez papieża Piusa XII 2 maja 1940 r.